Mevlid-i Şerif

Paylaş
 

Tevhid Bahri

Allah âdın zikredelim evvelâ Vâcib oldur cümle işde her kulâ
Allah âdın her kim ol evvel anâ Her işi âsân ider Allah anâ
Allah âdı olsa her işin önü Hergiz ebter olmaya ânın sonu
Her nefesde Allah âdın di müdâm Allah âdıyle olur her iş tamâm
Bir kez Allah dese aşk ile lisân Dökülür cümle günah misl-i hazân
İsm-i pâkin pâk olur zikr eyleyen Her murâda erişür Allah diyen
Aşk ile gel imdi Allah diyelim Dert ile göz yaş ile âh îdelim
Ola kim rahmet kıla ol pâdişah Ol kerîm-ü ol rahîm-ü ol ilâh
Birdir ol, birliğine şek yokdürür Gerçi yanlış söyleyenler çokdürür
Cümle-âlem yoğ iken ol var idi Yaradılmışdan ganî cebbâr idi
Vâr iken ol, yok idi ins-ü melek Arş-ü ferş-ü ay-ü gün hem nüh felek
Sun’ ile bunlârı ol, vâr eyledi Birliğine cümle ikrar eyledi
Kudretin izhâr edüp hem ol celîl Birliğine bunları kıldı delîl
“Ol !” dedi bir kerre vâr oldu cihâ “Olma !” derse, mahv olur ol dem hemân
Pes Muhammeddir bur varliğa sebeb Sıdk ile ânın rızasın kıl taleb
Ey azizler, işte başlarız söze Bir vasıyyet kılarız illâ size
Ol vasıyyet ki direm her kim tuta Misk gibi kokûsu canlardâ tüte
Hak-Teâlâ rahmet eyleye anâ Kim beni ol bir dua ile anâ

 

Merhaba Bahri

 

Yâradılmış cümle oldu şâdümân Gam gidûp âlem yenîden buldu cân
Cümle zerrat-ı cihân idûb nidâ Çağrışûben dediler kim merhabâ
Merhabâ ey âli sultân merhabâ Merhabâ ey kân-ı irfan merhabâ
Merhabâ ey sırr-ı fürkân merhabâ Merhabâ ey nûru râhman merhabâ
Merhabâ ey bülbül-i bâğ-ı Cemâl Merhabâ ey âşinâ-yi Zülcelâl
Merhabâ ey cân-ı bâki merhabâ Merhabâ uşşâkâ sâki merhabâ
Merhabâ ey cân-ı cânan merhabâ Merhabâ ey derde dermân merhabâ
Merhabâ ey cümlenin matlâbu sen Merhabâ ey Hâlikın mahbâbu sen
Merhabâ ey Pâdişah-i dû cihân Senin için oldu kevn île mekân
Merhabâ ey rahmeten lil-âlemîn Merhabâ sensin şefîa’l-müznibîn
Ey gönüller derdinin dermânı sen Ey yarâdılmışların sultânı sen
Sensin ol sultân-i cümle enbiyâ Nûr-i çeşm-i evliyâ vü asfiyâ
Yâ habîballâh bize imdâd kîl Son nefes didârın ile şâd kîl
Allâhümme salli alâ seyyidinâ muhammed Ve erseltehû rahmetel lil âlemin

 

Veladet Bahri

 

Âmine hâtun Muhammed ânesi Ol sadeften doğdu ol dür dânesi
Çünkî Abdullah’tan oldu hâmile Vakt erişdi hefte vü eyyam ile
Hem Muhammed gelmesi oldu yakîn Çok alâmetler belirdi gelmeden
Ol Rebiûl evvel âyın nîcesi On ikinci gîce isneyn gîcesi
Ol gîce kim doğdu ol hayrûl-beşer Ânesi anda neler gördü neler
Dedi gördüm ol habîbin ânesi Bir acep nûr kim, güneş pervânesi
Berk urup çıktı evimden nâgehân Göklere dek nûr ile doldu cihân
Gökler âçıldı ve feth oldu zulem Üç melek gördüm elinde üç âlem
Bîri meşrik bîri mağribde anın Bîri dâmında dikildi Kâbenin
Bildim anlardan kim ol halkın yeği Kim yakîn oldu cihâna gelmeği
İndiler gökden melekler sâf sâf Kâbe gibi kıldılar evim tavaf
Hûriler geldi bölük bölük Buğûr yüzleri nûrundan evim doldu nûr
Çevre yânıma gelip oturdular Mustafâ’yı birbirine muştular
Dediler oğlun gibi hiç bir oğul Yâradılâlı cihân gelmiş değil
Bû senin oğlun gibi kadr-ı cemîl Bir anâya vermemiştir ol Celîl
Ûlu devlet buldun ey dildâr sen Doğiserdir senden ol hulk-ı hasen
Bû gelen “ilm-î ledün” sultânıdır Bû gelen tevhîd ü irfân kânıdır
Bû gîce ol gîcedir kim, ol şerîf Nûr ile âlemleri eyler latîf
Bû gîce şâdân olur erbâb-ı dil Bû gîceye can verir eshâb-ı dil

Bu yazı 839 kere okundu.
  • Site Yorum

Bir yorum bırak